စာမူဖိတ္ေခၚျခင္း

     စာမူဖိတ္ေခၚျခင္း စစ္ကုိင္းတိုင္း၊ ကေလးျမိဳ႔နယ္၊ ထိုမာရြာၾကီးကို “အင္ကုန္းေတာသာ၊ ထိုမာရြာ” ဟူေသာ ဆိုရိုးစကားႏွင့္အညီ ၁၂၇၆-ခုႏွစ္၌ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ရာ ၁၃၇၆-ခုႏွစ္ တြင္ ႏွစ္တစ္ရာျပည့္ေတာ့မည္ျဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္တစ္ရာအတြင္း ထိုမာရြာၾကီးသည္ အိမ္ေျခ တစ္ေထာင္ႏွစ္ရာေက်ာ္အထိ မ်ားျပားစည္ပင္လာခဲ့ျပီး စီးပြားေရး၊ပညာေရးစသည္တို႔ တြင္လည္း အထူးတိုးတက္ေအာင္ျမင္ခဲ့ေပသည္။ 

ပါလိေလယ်က လမ္းစဥ္

                                               ပါလိေလယ်ကေတာအုပ္
                          “နာနာ ဟိ ေခါ ေနာ, ဘေႏၱ , ကာယာ , ဧကဥၥ ပန မေည စိတၱံ” 

         “ျမတ္စြာဘုရား၊ တပည့္ေတာ္တို႔ သုံးဦးမွာ ကိုယ္ကသာ သံုးကိုယ္ကြဲျပား ေနေသာ္လည္း စိတ္သည္ကား မကြဲမျပား ႏုိ႔ႏွင့္ေရ ေရာထားသကဲ့သို႔ တစ္သားတည္းကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနၾကပါသည္ဘုရား"
                                                                                    (မဟာ၀ါ- ႏွာ-၄၉၈) 

     ကိုရင္ငယ္ဘ၀က မဟာ၀ါပါဠိေတာ္ႏွင့္ ဓမၼပဒ႒ကထာတို႔ကို သင္ယူခဲ့ရသည္။ ထိုစဥ္က ျမတ္ဗုဒၶ သည္ ေျပာဆိုဆုံးမ၍ မရသည့္ သံဃာကို စြန္႔ခြါကာ ပါလိေလယ်က ေတာ၌ တစ္ပါးတည္း သီတင္းသုံးေနထိုင္ပုံ၊ အေပါင္းအသင္း အုပ္စုတို႔ႏွင့္ ေနရျခင္းကို ျငီးေငြ႔၍ တစ္ေကာင္တည္း ထြတ္လာေသာ ဆင္မင္းၾကီးက တစ္၀ါတြင္းလုံး ဘုရားရွင္ကို ျပဳစုလုပ္ေကၽြးပုံ၊ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္သည္ မိမိလွဴဒါန္းေသာ ပ်ားရည္ကို ဘုရားရွင္ ဘုန္းေပးသုံးေဆာင္ေသာေၾကာင့္ ၀မ္းသားအားရ ခုန္ေပါက္ကခုန္သျဖင့္ သစ္ကိုင္းက်ိဳး ေသလြန္ကာ နတ္ျပည္၌ ေမ်ာက္နတ္သားျဖစ္ပုံ စေသာပုံရိပ္တို႔သည္ စြဲစြဲထင္ထင္ ရွိေနခဲ့ေပ၏။ အခ်ိဳ႔ေသာ ဘုရားတန္းေဆာင္း၊ ျပခန္းတို႔တြင္ ယင္းျဖစ္စဥ္ ပန္းခ်ီပုံတို႔ကို ေရးဆြဲဖန္တီးထားသျဖင့္ ပို၍ပင္ မွတ္မွတ္ရရ ရွိေနခဲ့၏။

ယမုနာစကား

                              “ခ်စ္သား ဒီဃာ၀ု၊ သင္သည္ အတိုကိုလည္း မၾကည့္လင့္..။”

       တိုေတာင္း၍ ထိမိလွသည့္ အဆုံးအမ စကားတစ္ခြန္း၊ ဤစကားေလးကို ယမုနာျမစ္အနီးတြင္ မိန္႔ဆို႔ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယမုနာစကားဟု တင္စားခ်င္သည္။ ဤေဃာသိတာရုံ ေက်ာင္းေနရာ သို႔ ေရာက္ခဲ့တိုင္း ထိုစကားသံကို ျပန္လည္ကာ ၾကားေယာင္ျမဲျဖစ္သည္။  

အမူးမေျပေသးတဲ့ မြန္းတည့္ခ်ိန္

                              တဏွာပူးတဲ့၊ အရူးေတြမွာ၊ အမူးမေျပ၊ ပင္ပန္းရွာၾကေလး…။

                          တဏွာၾကိဳက္တဲ့၊ အမိုက္ေတြမွာ၊ အဟိုက္မေျပ၊ ပင္ပန္းရွာၾကေလး…။ 

                            တဏွာဖမ္းတဲ့၊ အကန္းေတြမွာ၊ အပန္းမေျပ၊ ပင္ပန္းရွာၾကေလး...။

       အဆိုေတာ္ ရီရီသန္႔၏ သီခ်င္းသံသည္ သူ၏အခန္းက်ဥ္းေလး တစ္ခုလုံးကို ပ်ံ႔ႏွ႔ံေနခဲ့သည္။ လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီး၏ နိဗၺႏၵေတးထပ္ကို သီခ်င္းဟန္ျဖင့္ သီဆိုထားျခင္းျဖစ္၍ စာသားမ်ားက ထိထိမိမိရွိသည္။ ေျပာင္ေျမာက္သည္။ ထို႔အျပင္ အဆိုေတာ္က သီဆိုရာတြင္ အစြဲဲ အငင္ အျဖတ္ အေတာက္ ေလယူေလသိမ္းတို႔တြင္ ကၽြမ္းက်င္ပိုင္ႏုိင္မႈရွိေသာေၾကာင့္ နားေထာင္သူတို႔ကို စြဲမက္ေစသည္။ အၾကိမ္ၾကိမ္ နားေထာင္မိျခင္းႏွင့္အတူ ေတးထပ္စာသားတုိ႔သည္ သူ၏ရင္ထဲသို႔ ေရာက္ရိွလာခဲ့၏။ သီခ်င္းနားေထာင္းေနရင္း တရားနာယူေနရသည့္ပမာ သံေ၀ဂဥာဏ္တို႔ ျဖစ္ရေပသည္။ နိဗၺိႏၵေတးထပ္ သည္ သူလို အႏၶပုထုဇဥ္တစ္ေယာက္၏ ရင္ဘတ္ၾကီးအား ကြတ္တိ ထိမွန္ေသာ ေတးထပ္ ပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။ 

ႏွလုံးလွ ယာစကာၾကီး

                                         “ဘေႏၱၾကီး နိေရာဂီ ရေဟ ဆူခီ ရေဟ” 

                                         (ဘေႏၱၾကီး က်မၼာပါေစ ခ်မ္းသာပါေစ) 

      ေမတၱာဓာတ္ လႊမ္းျခံဳထားေသာ အသံတစ္ခုက အခန္းေရွ႔မွ မတိုးမက်ယ္ ထြတ္ေပၚလာသည္။ ထိုအသံၾကားလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္သိလိုက္ျပီ။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ တနဂၤေႏြေန႔တုိင္း ပုံမွန္လာေနက် သူေတာင္းစား ပုဏၰားအဘိုးၾကီး၏ ႏႈတ္ဆက္သံ။ အဘိုးၾကီးမွာ ဇာတ္ျမင့္ပုဏၰားမ်ိဳးျဖစ္၍ အေရာင္မရွိေတာ့ေသာ ပိတ္ျဖဴ၀တ္စုံကို ေသသပ္စြာ ၀တ္ဆင္ထား၏။ ဦးေခါင္းတစ္ေခါင္းလုံး ေျပာင္စင္ေအာင္ ရိတ္ထားေသာ္ လည္း ပုဏၰားတို႔ ရိုးရာထုံးစံအတိုင္း ေမြးရာပါ ဆံပင္ကို မေပ်ာက္ေစရန္ ဆံပင္အနဲငယ္မွ်ကို မရိတ္ဘဲ ထုံးဖြဲ႔၍ ဦးေခါင္း၏ ေနာက္ဘက္ျခမ္း၌ ခ်န္ထားေလ၏။ သူ၏ ညာဘက္ လက္တစ္ဖက္မွာ တစ္ေထာင္ဆစ္အထက္ပိုင္း ျပတ္ေနျပီး အရြယ္အားျဖင့္ (၇၀)နီးပါး ရွိမည္ထင္၏။ ကၽြႏု္ပ္၏ အေဆာင္သို႔ အျမဲတေစ မဟုတ္ေသာ္လည္း ႏွစ္ပတ္တစ္ခါ တစ္ပတ္တစ္ခါခန္႔ လာေရာက္ ေတာင္းရမ္းေလ၏။  

တုံးလုံးခၽြတ္ သရုပ္ခြဲ

                                               ဂ်ိန္းဘုန္းၾကီးမ်ား
      အိႏၵိယ၌ ေနတာ မၾကာေသးလွ်င္ တုံးလုံးခၽြတ္ေနသူတိုင္းကို ဂ်ိန္း ဘုန္းၾကီးဟု ထင္တတ္ေပသည္။ တုံးလုံးခၽြတ္ က်င့္ၾကံသူတိုင္း ဂ်ိန္း ဘုန္းၾကီးမ်ား မဟုတ္ၾကပါ။ တုံးလုံးခၽြတ္ က်င့္သူတို႔မွာ ဂ်ိန္းဘုန္းၾကီး၊ ဆာဒူးဘုန္းၾကီး ဟု ႏွစ္မ်ိဳးေတြ႔ရပါသည္။

ဒီေန႔ ေတြးမိေတြးရာ (၇)

                     ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္တြင္၊ အလွျပင္၊ ေန႔စဥ္ နံနက္ခါ။ 

                     ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္တြင္၊ အလွျပင္၊ ေန႔စဥ္ ေန႔ခင္းခါ။ 

                     ကိုယ္ႏႈတ္စိတ္တြင္၊ အလွျပင္၊ ေန႔စဥ္ ညခ်မ္းခါ။

                     ငါးပါးသီလ၊ လုံျခံဳက၊ မုခ်လွမည္သာ။ 

                     ကိုယ္က်င့္သီလ၊ ေကာင္းမြန္က၊ မုခ်လွမည္သာ။ 

                                                  (မဟာသုေဗာဓာရုံဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး) 

     သက္ရွိလူသားတိုင္း လွခ်င္ၾကတာမဟုတ္လား။ လွခ်င္ၾကေတာ့လဲ လွပေအာင္ ျပင္ၾကရျပီေပါ့။ လွဖို႔အတြက္ ေငြကုန္၊ အခ်ိန္ကုန္ခံျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးျပဳျပင္ၾကရတယ္။ ျပဳျပင္တဲ့ အလွဟာ တခဏေတာ့ အဆင္ေျပ လွပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္တန္ေတာ့ အလွေတြ ပ်က္ျပီး အိုၾကရတာပါပဲ။ မျမဲတဲ့ ရုပ္အလွကို ျပင္ထားေတာ့ အလွမျမဲေတာ့ဘူးေပါ့။ အျမဲတန္း အိုသည္ထိတိုင္ေအာင္ လွပဖို႔ဆိုတာ စိတ္အလွကို ျပင္မွ ျဖစ္မွာပါ။ လူသားတိုင္း ကိုယ္က်င့္သီလေတြ ေကာင္းမြန္ေနၾကမယ္ဆိုရင္ ငါးပါးသီလေတြ လုံျခံဳေနၾကမယ္ဆိုရင္ အိုသည့္တိုင္ေအာင္ အလွမပ်က္ဘဲ လွပေနပါမွာ။ ကိုယ္အလွတင္ သာမက စိတ္အလွ ကိုလည္း ျပဳျပင္ဖို႔ အေရးၾကီးတယ္မဟုတ္လား။ 

ဘာမွ ယူမသြားပါ

       ဆယ္တန္းေအာင္လုိ႔ ပထမဘြဲ႔ ကုိ ၅ ႏွစ္ၾကာေအာင္ သင္ယူၿပီးကတည္းက ေနာက္ထပ္ စုစုေပါင္း ၉ ႏွစ္ၾကာေအာင္ ပညာ သင္ယူခဲ့ရေသာ.... ႀကဳိးစား တည္ေဆာက္ခဲ့ရေသာ ဘဝကုိ ျမတ္ႏုိးမိျခင္းသည္ အမွားတစ္ခု... ဘဝသံသရာ ရွည္ေစေသာ... လမ္းေၾကာင္းတစ္ခု...၊ 

      ဘဝတဏွာ ..၊ ဘဝရဲ႕အတၱမာနနဲ႔ ဘဝဒိ႒ိႀကဳိးကုိ ပုိမုိ ခုိင္မာေစတဲ့ ႀကဳိးတစ္ေခ်ာင္းဆုိတာ ကၽြန္မ အရင္က မသိခဲ့ပါ..။ ဝင့္ဝါလုိျခင္း မရွိသည့္တုိင္ အသိအမွတ္ ျပဳတာေလးေတာ့ လုိခ်င္မိခဲ့ပါ တယ္..။ ဒါေတြ မလုိခ်င္ပါဘူး..အေရးမႀကီးပါဘူးလုိ႔ ကၽြန္မက ေျပာခဲ့ရင္ ဒါဟာ ညာတာပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..။ ဘဝတဏွာ ရွိေနေသးတာ အထင္အရွားေပကုိး..။