ဒီေန႔ ေတြးမိေတြးရာ

          မႏၱေလးမွာေတာ့ မိုးေတြရြာျပီး မိုးသီးေတြ က်သတဲ့..။ ကိုယ္တို႔ ဗာရာဏသီေတာ့ ပူလိုက္တာ၊ အပူခ်ိန္ ၄၃ စင္တီဂရိတ္ေတာင္ ရွိတယ္။ ပူလြန္းလို႔ ညေန ၆- နာရီေက်ာ္ေလာက္မွပဲ အျပင္ထြတ္ႏုိင္တာ.။ ပူလြန္းေတာ့လဲ ကိုလာ(ေလေအး)စက္ ဖြင့္ျပီး အခန္းထဲ ေအာင္းေပေတာ့ေပါ့.။ 

          ဒီေန႔ သိပ္ပူပါတယ္ဆိုမွ အိပ္ေရးက မ၀ခ်င္ေတာ့ သိပ္မၾကည္လင္ခ်င္ဘူး။ မနက္က အလုိက္မသိတဲ့ ဥၾသငွက္ တစ္ေကာင္ေၾကာင့္ အိပ္ေရးပ်က္တယ္။ မနက္ေစာေစာ ၃-နာရီခြဲေလာက္ၾကီး ေခါင္းရင္းဘက္ အပင္ေပၚကေန ဥၾသ ဥၾသဆိုျပီး အဆက္မျပတ္ တြန္ေနေတာ့တာ.။ သူ႔အသံေၾကာင့္ ဆက္အိပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ အိပ္ရာ၀င္ေနာက္က်ခဲ့တာမို႔ အိပ္ေရးပ်က္ေတာ့တာေပါ့။ ေႏြရာသီနဲ႔ ဥၾသငွက္ လြမ္းစရာ ေကာင္းေပမဲ့ အခ်ိန္မဲ့ တြန္ေတာ့လဲ မုန္းစရာ ေကာင္းေနျပန္တယ္။

လြမ္းလုိ႔မဆုံး ေရႊၾကိမ္လုံး

ဆရာ့ထံပါး

 ျမဲခစား၍

 ဒို႔မ်ားစာေပ 

သင္ေလတုန္းက

တဖုန္းဖုန္းရိုက္

ၾကိမ္လုံးမိုက္ကို

အူလိႈက္ သဲလိႈက္ မုန္းမိတယ္..။

နရသိန္ေတာရက ခံစားမႈ

ရဟန္းအတြက္ ဝတ္အပ္ရာ 

နီေစြးေစြး သကၤန္းဆိုတာ

 ျမန္မာျပည္က လူတိုင္းအသိ။

အခုေတာ့ …

အနီေရာင္ တစက္ကယ္,မပါ

ခပ္ညစ္ညစ္ အျဖဴေရာင္ကာလာနဲ႔

အထက္ေအာက္ ငါဆင္ျမန္း

ဖိုးသူေတာ္ တပတ္ႏြမ္း ျဖစ္ေနပါေရာ့လား။ 

ဘ၀အတြက္ ဘာသာ၊ ဘာသာအတြက္ ဘ၀

          ကိုယ္ သည္ေဆာင္းပါးကိုေရးေနခ်ိန္မွာ "ဆရာေတာ္ ဒီအေရးမွာ တပည့္ေတာ္တို႔ တခုခုလုပ္ရမယ္" ဟု မခ်ိတင္ကဲ ဆိုလာသူက ဘတ္ဖဲလိုးၿမိဳ႕ေရာက္ေနသည့္ ညီေမာင္ "အရွင္မ႑လ" ပင္။ ငယ္သူတို႔ရင္ဝယ္ မီဒီယာေတြကတဆင့္ မီးတို႔ကူးေပလိမ့္၊ အပူတို႔ဟပ္ေပလိမ့္။ 

         ကိုယ္သည္ပင္ နယူးေယာက္ရိွ "သာသနာ ့ဥေသ်ာင္" က ဥကၠဌေထရ္ကို သေဘာထားထုတ္ျပန္ဖို႔ ၾကားစမွာပင္ ေလွ်ာက္ၾကားခဲ႔ၿပီေလ။ အမိေၿမ၊ ရခိုင္ေဒသက ၿငိမ္းေလၿပီးစမီးသည္လည္း ငယ္သူတို႔ရင္ဝယ္ ၿပန္လည္ႏိုးေကာင္းေနေပလိမ့္။ ထိုအေၾကာင္း သည္ ႏွလံုးသြင္းၿမဲေမတၱာ ကမၼ႒ာန္းကို ေျခာက္ေသြ႔ေကာင္း ေျခာက္ေသြ႔သြားေစေပလိမ့္။ 

         ညီေတာ္၊ ေနာင္ေတာ္တို႔ သီတင္းသံုးရာ ေက်ာင္းဝိဟာတို႔ မီးရိွဳ႕ခံရသတဲ့၊ ကိုးကြယ္ရာ အဖျမတ္စြာ၏ ကိုယ္စားေတာ္ ရုပ္ထုရုပ္ပြားတို႔သည္လည္း မီးသင့္ခံေတာ္မူၾကရသတဲ့။ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာ၊ သံုးရာခန္႔ရိွ ေက်ာင္းဗိမာန္အေမြအႏွစ္ အေဆာက္ အဦတို႔သည္လည္း ဆံုးရံွဳးရၿပီတဲ့။

  သာသနာရိပ္၊ ဘာသာရိပ္၌ ၿငိမ္ဆိတ္စြာေမြ႔ေလွ်ာ္တတ္သည့္ မိသားစုတို႔ခမ်ာလည္း အိုးမဲ့ အိမ္ကင္း ျဖစ္ၾကရၿပီ။ ဆာရီဝတ္ႏွင့္ မ်က္ရည္သုတ္ကာ သနစ္စံုကိုေျပာျပေနေသာ အမ်ိဳးသမီးႀကီးတို႔၏ သတင္း ဓာတ္ပံုေတြကလည္း ျမင္သူတိုင္းစာနာစရာ။ 

ကေလး

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ခ်ိဳင့္၀ွမ္းထဲမွာ ၀ွက္ျပီး 

လူၾကီးျဖစ္ရမွာ ရွက္ေနတဲ့ျမိဳ႕ … 

 ပု၀ါတစ္တို႔ ေခၽြးတစ္စို႔နဲ႔ 

အစဥ္အလာၾကီးခဲ့တဲ့ သမိုင္းနဲ႔

 ေတာင္ေတြ ပတ္လည္ ၀ိုင္းေနတဲ့ျမိဳ႕ကေလးေပါ့ …

ပုစၦာေတာ၌

          ခုတေလာ စာမေရးျဖစ္။ အမိေျမက ႏွလံုးေနာက္က်ဳဖြယ္အာရံုေတြႏွင့္ ေမာလ်ေနခဲ့သည္။ မ်က္စိ၊ နား၊ မေနာ သံုးပါးေသာ ဒြါရတံခါးေတြကေန အလ်င္မျပတ္ဝင္လာေနသည့္ အာရံုခါးေတြ ... အာရံုခါးေတြ ... ။

       မအူပင္ကြင္းဆီက ေသနတ္သံေတြ၊ လက္ပံေတာင္းေတာင္ရိပ္က ငိုယိုရန္ေတြ႕သံေတြ၊ မိတၳီလာက မီးခိုးေငြ႕ေတြ၊ ဗလီက်မ္းစာသင္ေက်ာင္းက ကေလးငိုသံေတြ၊ ခုေနာက္ဆံုး အင္ဒိုနီးရွား ထိန္းသိမ္းေရးစခန္းက ဗမာေရလုပ္သားေလးေတြရဲ႕ေသြးေတြ ... ေတြ ... ။ 

ေလာကၾကီး သာယာပါေစ..

                                 ကိုယ့္အတြက္နဲ႔ ေလာကၾကီး သာယာပါေစ..။ 

                                                    (မဟာဂႏၶာရုံ ဆရာေတာ္)

    လူသားတို႔၏ အပူမီးတို႔ေၾကာင့္ ေလာကၾကီးသည္ ျပင္းျပစြာ ပူေလာင္ေနေပ၏။ ထိုေလာကၾကီးကို ျငိမ္းခ်မ္းေစလိုလ်င္ လူသားတုိ႔၏ အပူမီးတုိ႔ကို ေရွးဦးစြာ ျငိမ္းၾကရေပမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ေလာကၾကီးသည္ ဘယ္ေတာ့မွ် ျငိမ္းခ်မ္းသာယာႏုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ေလာကၾကီးကို သာယာေစလိုလ်င္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ၾကရမည္။ မိမိတို႔ဘာသာ အသီးသီး၏ အဆုံးအမတို႔ကို ရိုေသစြာ လုိက္နာက်င့္သုံးၾကလ်က္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းသိမ္းေနထိုင္ၾကမည္ဆိုလွ်င္ မိမိတို႔ကိုယ္ တိုင္လည္း ျငိမ္းခ်မ္းျပီး ေလာကၾကီးသည္လည္း အျမဲေအးခ်မ္းေနမည္သာ ျဖစ္သည္။ ကိုယ္အတြက္ေၾကာင့္ ေလာကၾကီး အျမဲသာယာေနမည္သာ ျဖစ္သည္။

စကားၾကီး သုံးခြန္း

                                            ♠ ျမစ္ႀကီးလည္းမခမ္းပါေစနဲ႔..။ 

                                            ♠ သစ္ပင္ ႀကီးလည္း မလဲပါေစနဲ႔..။ 

                                            ♠ ထုံးအုိးႀကီးလည္းမကြဲပါေစနဲ႔..။ 

      ♦ ျမစ္ႀကီးမခမ္းပါေစနဲ႔ဆုိတာ….ေအးျမတဲ့ စမ္းေရလုိၾကည္ၾကည္ လင္ လင္ တသြင္သြင္ စီးဆင္းေန တဲ့..ေမတၱာျမစ္ႀကီးကုိ ဆုိလုိတာေလ..။ လူလူခ်င္းေမတၱာထားၾက ၊ေမတၱာ တရားေတြ ပြားမ်ားၾကေမတၱာေတြ မခမ္းၾကေစနဲ႔ ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ပဲ..။