ဘာမွ ယူမသြားပါ

       ဆယ္တန္းေအာင္လုိ႔ ပထမဘြဲ႔ ကုိ ၅ ႏွစ္ၾကာေအာင္ သင္ယူၿပီးကတည္းက ေနာက္ထပ္ စုစုေပါင္း ၉ ႏွစ္ၾကာေအာင္ ပညာ သင္ယူခဲ့ရေသာ.... ႀကဳိးစား တည္ေဆာက္ခဲ့ရေသာ ဘဝကုိ ျမတ္ႏုိးမိျခင္းသည္ အမွားတစ္ခု... ဘဝသံသရာ ရွည္ေစေသာ... လမ္းေၾကာင္းတစ္ခု...၊ 

      ဘဝတဏွာ ..၊ ဘဝရဲ႕အတၱမာနနဲ႔ ဘဝဒိ႒ိႀကဳိးကုိ ပုိမုိ ခုိင္မာေစတဲ့ ႀကဳိးတစ္ေခ်ာင္းဆုိတာ ကၽြန္မ အရင္က မသိခဲ့ပါ..။ ဝင့္ဝါလုိျခင္း မရွိသည့္တုိင္ အသိအမွတ္ ျပဳတာေလးေတာ့ လုိခ်င္မိခဲ့ပါ တယ္..။ ဒါေတြ မလုိခ်င္ပါဘူး..အေရးမႀကီးပါဘူးလုိ႔ ကၽြန္မက ေျပာခဲ့ရင္ ဒါဟာ ညာတာပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..။ ဘဝတဏွာ ရွိေနေသးတာ အထင္အရွားေပကုိး..။

ဒီေန႔ ေတြးမိေတြးရာ (၆)

       “ႏုိင္ငံျခားဆိုလို႔ အထင္ၾကီးျပီး ထြတ္လာမိပါတယ္။ ဒီေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ရြာထက္ေတာင္ ပိုဆိုးေနေသး” 

        ဒီစကားကို အိႏၵိယေရာက္ခါစ ရွင္ငယ္တစ္ခ်ိဳ႔ဆီက မၾကာခဏ ၾကားခဲ့ဘူးတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ၊ ကိုယ္တို႔လဲ အရင္က ဒီအတုိင္းပါပဲ။ မေရာက္ဘူးခင္က အိႏၵိယဆိုတာ အပ်ံစား ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို ျမိဳ႔ၾကီးျပၾကီး လွလွပပၾကီးလို႔ အထင္ၾကီးခဲ့တာ...။ ေရာက္လည္း ေရာက္ေတာ့ အသက္ေတာင္ ဘယ္လို ၀၀ ရႈရမွန္း မသိေတာ့ဘူး။ ညစ္ပတ္လိုက္တာ ကန္းကုန္ပါေရာ.။ ႏိႈင္းျပစရာ ဥပမာေတာင္ မရွိေလာက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အရင္တုန္းကဆို စိတ္ဓာတ္ကို အတုံးလိုက္အတစ္လိုက္ က်ခဲ့တာ။ ေနသားက်သြား ေတာ့လဲ အားလုံးအိုေကပါပဲ။

ေမတၱာလႊမ္းတဲ့ မိဂဒါ၀ုန္ နံနက္ခင္း

      ေမတၱာသည္ ေအးမွ်ျခင္း သေဘာရွိ၍ သတၱ၀ါတိုင္းအတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေနေသာ တရားပင္ ျဖစ္၏။ ေမတၱာရွိေသာ ပတ္၀န္းက်င္သည္ ေအးမွ်၏။ ေမတၱာျဖင့္ လႊမ္းျခံဳအပ္ေသာ ကမၻာသည္ အျမဲပင္ လုံျခံဳေနမည္သာ ျဖစ္၏။ ထိုေၾကာင့္ သတၱ၀ါတိုင္းတို႔သည္ ကမၻာၾကီး ျငိမ္းခ်မ္း သာယာေစရန္ ေမတၱာတရားကို မျဖစ္မေန ပြားမ်ားက်င့္ၾကံသင့္ၾကေပ၏။ 

      ဘုရားရွင္တိုင္း ဓမၼစၾကာ တရားဦးေဟာရာ မိဂဒါ၀ုန္သည္ သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ မဇၩိမပဋိပဒါတရားသံတို႔ျဖင့္ ေန႔စဥ္ပင္ ျပန္႔လႊင့္ေနခဲ့ေပ၏။ ဗုဒၶဘာသာ ဘုရားဖူးတို႔သည္ အျမဲပင္ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ၾကကာ ဓမၼစၾကာကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ၾကသျဖင့္ မိဂဒါ၀ုန္ႏွင့္ မဇၩိမပဋိပဒါသည္ ကြဲျခားလို႔မရေအာင္ ဒြန္တဲြ၍ ေနခဲ့ေလျပီ။ ထိုေန႔က မိဂဒါ၀ုန္တြင္ ဓမၼစၾကာအျပင္ ေမတၱာေငြ႔တို႔ပါ ထူးျခားစြာ ျပန္႔လြင့္ခဲ့သည္။ ထိုေၾကာင့္ ေျမျမတ္မဟာတြင္ ေစာက္ေရွာက္ၾကသည့္ နတ္ျမတ္နတ္ေကာင္းအေပါင္းတုိ႔သည္ ပို၍ ႏွစ္သက္ၾကလိမ့္မည္ ထင္၏။

ဆာ၀န္ ဟိႏၵဴပြဲေတာ္

             အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထုံးတမ္းႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ပြဲေတာ္မ်ားစြာ ရွိေပ၏။ ထိုပြဲေတာ္မ်ားအနက္ ဆာ၀န္(sawan)ပြဲေတာ္သည္ နာမည္ၾကီး ပြဲေတာ္တစ္ခုျဖစ္သည္။ ထိုပြဲေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္မ်ားက စိတ္အား ထက္သန္စြာ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲၾကသည္။ ထိုပြဲေတာ္သည္ ေဟာလီးပြဲေတာ္ကဲ့သို႔ အခ်င္းခ်င္း ေရေလာင္းၾကသည့္ ပြဲမဟုတ္ဘဲ သွ်ီ၀ နတ္ဘုရားကို ဂဂၤါျမစ္ေရျဖင့္ ေလာင္း၍ ပူေဇာ္ရသည့္ ပြဲျဖစ္၏။ ထိုေၾကာင့္ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္မ်ား သက္၀င္ ယုံၾကည္မႈ ျပင္းထန္စြာ ပါ၀င္ပူေဇာ္ၾကသည္။

ႏွာႏွပ္မယူရေစနဲ႔

      “မငတ္ေျခာက္လ၊ ငတ္ေျခာက္လ” ဟူေသာ စကားသည္ အိႏၵိယေန အရွင္တို႔အား ရယ္ေမာဖြယ္အျဖစ္ အသုံးျပဳေနၾကေသာ စကားတစ္ခု ျဖစ္ေနေပ၏။ တစ္ႏွစ္ (၁၂)လ ရွိသည္တြင္ ေျခာက္လမွာ အစားအေသာက္ရွားပါးျပီး ေျခာက္လမွာ အစားအေသာက္ ေပါမ်ားသည္ဟု ဆိုလိုေပသည္။ ျမန္မာျပည္မွ ဘုရားဖူးတို႔သည္ အိႏၵိယသို႔ မ်ားေသာအားျဖင့္ စက္တင္ဘာ ဒုတိယပတ္ေလာက္မွ စ၍ မတ္လကုန္ထိ လာေရာက္ေလ့ရွိၾကသည္၊ ဘုရားဖူးတို႔ႏွင့္အတူ အိႏၵိယေနအရွင္တို႔အတြက္ ငါးပိေၾကာ္၊ ငါးေျခာက္ေၾကာ္၊ လက္ဖက္၊ ေခါက္ဆြဲ၊ ၾကာဆံ၊ ေကာ္ဖီမက္ထုပ္ စေသာ ျမန္မာ့လက္ရာ စားေသာက္စရာ လွဴဘြယ္တို႔ကို ယူလာခဲ့ၾက၏။ ထိုေၾကာင့္ အိႏၵိယေနအရွင္တို႔အား ဘုရားဖူးရာသီအခ်ိန္ဆိုလ်င္ အစားအေသာက္ေပါမ်ားေပ၏။ ရာသီကုန္လ်င္ အစားအေသာက္ရွားပါး၏။